Njótið lífsins í dag. Þegar þið komið í grunnskóla hættir lífið
að snúast um eintóman leik og gleði. Þið þurfið að læra fullt af
hlutum sem ykkur langar ekkert til að læra. Sumir þeirra verða
bráðnauðsynlegir, aðrir algjörlega óþarfir.
Þegar þið komið upp í efri bekki grunnskólans er líklegt að þið
orðið óánægju ykkar á námsefninu við kennarana. Þá verður ykkur
sagt að bíða bara róleg. Þegar þið farið í framhaldsskóla þá megið
þið velja hvað þið lærið, svo það verður allt skemmtilegt. Þetta er
lygi.
Þegar þið komið í framhaldsskóla veljið þið ykkur
námsleið. Vissulega verður hún áhugaverðari og ánægjumeiri en aðrar
leiðir fyrir ykkur. En það verða alltaf áfangar sem ykkur mun
finnast algjörlega ónauðsynlegir. Og hundleiðinlegir. Þá kemur að
lygi númer tvö. Ykkur verður sagt að bíða þangað til þið farið í
Háskóla. Þá veljið þið ykkur fag og þá verður allt áhugavert og
skemmtilegt.
Þegar þið komið upp í háskóla veljið þið ykkur fag til að
læra. Eitthvað sem þið hafið áhuga á. En nú er fagið komið á
glænýtt plan. Allt er flóknara, bækurnar eru þykkari, málið verður
óskiljanlegt og það tekur að meðaltali klukkutíma að lesa 10 bls.
Þar fóru hraðlestrarprófin í grunnskólanum fyrir lítið. Og þið
rekist á áðurnefnda lygi númer tvö. Það er sko aldeilis ekki ALLT
skemmtilegt sem þið þurfið að læra.
Kannski mastersnámið sé málið??
ps. mér þykir líffræði leiðinleg. rosalega. ef ég vildi læra
líffræði hefði ég farið í líffræði.
pps. skynjunarsálfræði = líffræði
ppps: mér þykir skynjunarsálfræði leiðinleg. hrikalega
rosalega leiðinleg.